هوا قرار داده شود ، بطورى كه اگر بر دست راستش خوابانده شود برابر قبله قرار گيرد . مستحبّ است نمازگزار با وضو باشد ، و در هر تكبير به ويژه در نخستين تكبير دستها را بالا برد ، و امام در برابر وسط بدن ميّت اگر مرد باشد و در برابر سينه ميّت اگر زن باشد بايستد . مردها جلو مىايستند هر چند مأموم بيش از يك نفر نباشد . و نيز مستحبّ است كه نزديكترين كس به ميّت امامت نماز را به عهده گيرد ، يا كسى را كه محبوب اوست به امامت تعيين كند ، مگر آن كه ميّت كسى غير از او را وصيّت كرده باشد و نيز مستحبّ است امام كفشهايش را از پا درآورد و پس از فراغ از نماز بايستد تا جنازه را بلند كنند و در محلّى كه براى اين كار معمول است اين نماز خوانده شود تا نمازگزاران زياد شوند . در خبر صحيح از امام صادق ( ع ) روايت شده است : « چون ميّت بميرد و چهل تن از مؤمنان بر جنازه‌اش حاضر شوند و بگويند : اللّهمّ انّا لا نعلم منه الّا خيرا و انت اعلم به منّا خداوند متعال در پاسخ مىگويد : پاداش گواهى شما را دادم و آنچه را از او مىدانم و شما نمىدانيد آمرزيدم . » « 22 » چنان كه در اخبار صحيح آمده است كسى كه در اثناى نماز وارد شود بايد از امام متابعت كند و پس از فراغ از نماز تكبيرات را به ترتيب خود به اتمام برساند . « 23 » قول اصحّ اين است كه الفاظ خاصّى براى دعا تعيين نشده و اين به سبب اختلاف روايات و به خاطر حديثى است كه به سند حسن از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرموده است : « در آن دعاى معيّنى نيست به هر چه مىخواهى دعا كن » ؛ « 24 » و اين بر خلاف قول گروهى از متأخّرين است كه گفتن شهادتين را در عقب تكبير اوّل ، و درود بر پيامبر و خاندان او را در عقب تكبير دوّم و دعا براى مؤمنان را پس از تكبير سوّم و دعا براى ميّت را پس از تكبير چهارم واجب دانسته‌اند . برخى از پيشينيان ذكر همهء اذكار چهارگانه را در عقب هر تكبير افضل دانسته‌اند ، و اين قول به احتياط نزديكتر و با اخبار معتبر

--> ( 22 ) كافى ، ج 3 ، ص 254 ، شماره 14 . ( 23 ) الفقيه ، ص 42 ، شماره 26 . ( 24 ) كافى ، ج 3 ، ص 185 ، شماره 1 .